چند روايت معتبر

جلوي خونه ما يک محوطه باز خاکي وجود داره که سال‌هاست به خاطر اينکه قراره ادامه اتوبان همت ازش بگذره همينطور بلا استفاده مونده. چند وقت پيش يکی از همسايه‌ها داشت خونه اش را به صورت دزدکی می‌ساخت ( براش زير زمين می‌زد) و مقداری از خاک‌هاش رو علی‌رغم اعتراض همه ، شبانه ، در اين محوطه ريخت. اين کار همان و خالی‌کردن خاک به صورت شبانه توسط کاميون‌ها در اين مکان همان.

بعد از کلی تماس با 137 و قسمت‌هاي مختلف شهرداری (بالای 20 تماس در روز) ، شهرداری خاک‌ها را صاف کرد و تقريباً به حالت اول درآورد.

چند وقتی خبری از کاميون‌ها نبود تا ديشب. ساعت چهار و نيم صبح در خواب شيرين بوديم که ناگهان با داد و فريادهای يکی از همسايه‌ها بلند شديم. ما رو ميگی ، فکر کرديم دزد اومده. خودمون رو سريع به جلوی در رسونديم. ديديم همسايه داره پابرهنه ، داد و فريادکنان دنبال دو تا کاميون که با حداکثر سرعت فرار می‌کردند ، می‌دوه. بی انصاف ها ، دو تا کاميون خاک درست جلوی در خونه اش خالی کرده بودند. پلاک کاميون‌ها هم گل مالی شده بود. همسايه هر چقدر دويد به کاميون‌ها نرسيد و آنها فرار کردند.

غرض از نوشتن اين مطلب اين بود که چند وقت پيش در اخبار بود که فردی همين مشکل را داشت و براي جلوگيری از فرار راننده ، جلوی کاميون ايستاده بود که راننده نامرد هم با کاميون از روش رد شده بود. کی فکرش رو می‌کنه برای همچين چيزايی کسی کشته بشه؟ اونم تو مملکتی که همه از صبح تا شب درباره اخلاق شعار ميدن. چطور ميشه جلوی اين افراد رو گرفت؟

يکي از خصوصيات بد اکثر ما ايراني ها اينه که خيلي وقت ها بدون فکر حرفي رو مي زنيم و بعد که مي فهميم حرف بدي زديم ، سعي مي کنيم جبران کنيم ولي ديگه کار از کار گذشته.

نمونة جالب اين موضوع در مورد فردي است به نام آقاي رمضاني که رئيس سازمان فوتبال (عجب عنوان مزخرفي) تيم استقلال اهواز است که هر بار که به برنامة نود (يک برنامة فوتبالي) دعوت ميشه دچار اين مشکل ميشه. چند وقت پيش اين آقا به برنامة نود دعوت شده بود. در اون برنامه آقاي نصيرزاده به عنوان کارشناس داوري دعوت شده بود. اين آقا وقتي نصيرزاده در مورد داوري يکي از بازيهاي استقلال حق را به طرف مقابل داد ، به فرودوسي پور (مجري برنامه) گفت :«شما خودت کم بودي ، يه شاگردم برا خودت آوردي». بعد که فردوسي پور گفت : «البته ايشان استاد ما هستن» تازه آقاي رمضاني متوجه اشتباه عظيم خودش جلوي چشم ميليون ها بيننده شد.

ديشب اين اتفاق دوباره براي آقاي رمضاني افتاد. بحث در مورد بستن قرارداد فيروز کريمي به عنوان سرمربي استقلال بود. فردوسي پور گفت : «ظاهراً آقاي کريمي منتظر تراکتور(تيم تراکتور سازي تبريز که اون هم در حال مذاکره با کريميه) هستن و فعلاً جواب نميدن». آقاي رمضاني که متوجه منظور فردوسي پور از تراکتور نشده بود ، گفت : «نميدونم ، ما که منتظر امام زمان هستيم ، ايشون (فيروز کريمي) رو نميدونم». جمله اي کاملاً بي ربط به موضوع که حتي فردوسي پور هم نمي دونست جواب اين گاف رو چي بده.

کاش قبل از حرف زدن يه کم حرفا رو مزه مزه کنيم.

حدود دو سال پيش توي وبلاگم در ياهو 360 پستي داشتم به ياد کسي که امروز دقيقا خود مطلب رو به صورت نظر برام فرستاده که واقعاً خاطرة اون موقع برام زنده شد و به يادش اين مطلب رو در اينجا دوباره پست مي کنم به اميد اين که هر جا هست زندگي کنه ، لذت ببره و نفس بکشه.

اگر ميداني در اين جهان كسي هست كه با ديدنش رنگ رخسارت تغيير ميكند و صداي قلبت آبرويت را به تاراج ميبرد، مهم نيست كه او مال تو باشد، مهم اين است كه فقط باشد : زندگي كند، لذّت ببرد و نفس بكشد.